ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕΙΣ

Από τη ΓΥΝΑΙΚΑ της οδού Ερμού 6, στα καινούργια της γραφεία της οδού Φραγκοκλησσιάς στο Μαρούσι. Υστερα από 13 χρόνια στην απέναντι πλευρά της οδού Κηφισσίας στο κτήριο του ΠΑΠΥΡΟΥ(που για κάποιο περίεργο λόγο ήταν εκτός σχεδίου πόλεως) όπου στεγάζονταν τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ. Παράλληλα αφού είχα συνεργασία με το ΠΑΝΘΕΟΝ στην Αναξαγόρα 5, όπου μετά το κλείσιμο των ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ εγκαταστάθηκα κανονικά. Οταν ο ΔΟΛ αγόρασε το ΠΑΝΘΕΟΝ μετακομίσαμε στην οδό Κορνάρου. Κι αργότερε οταν έκλεισε οριστικά το ΠΑΝΘΕΟΝ βρέθηκα στην Χρήστου Λαδά 3. Στην αρχή, συστεγαζόμουν με τον ευγενέστατο συνάδελφο Ρ. Γκαντόλφο και ανεβοκατέβαινα στο ΒΗΜΑ για να συνεργασθώ με τον Νίκο Τσαλίδη η να παρευρεθώ στις συσκέψεις του ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΥ. Γραφεία για τον ΓΑΜΟ δεν είχαμε. Φιλοξενούμεθα σε όποιον χώρο ήταν ελεύθερος.
Τα πράγματα ταχτοποιήθηκαν όταν εκδόθηκε ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ. Αποκτήσαμε τα δικά μας γραφεία στην Χρ.Λαδά.

Υστερα αποφασίστηκε η μετακόμιση του ΔΟΛ στο παληό κτήριο της Μιχαλακοπούλου 80, παληώτερα Υπουργείο Βιομηχανίας, που μετατράπηκε σε συγκρότημα γραφείων ικανών να χωρέσει 1000 εργαζόμενους (από τους οποίους τώρα έχουν απομείνει λιγώτεροι από τους μισούς). Το κτήριο αυτό απρόσωπο, με γυάλινα χωρίσματα ανάμεσα στα μικρά γραφεία, με κάμερες σε κάθε όροφο, πού αφαιρέθηκαν ύστερα από έντονες διαμαρτυρίες, δεν μου άρεσε καθόλου. Η είσοδος γινόταν με κάρτα. Για να δεχθείς κάποιον επισκέπτη έπρεπε να έχεις δηλώσει το όνομα του. Δεν μπορούσες όμως να τον δεχθείς στο γραφείο. Επρεπε να έχεις κλείσει την αίθουσα συσκέψεων του ορόφου η αλλοιώς να τον συναντήσεις στο καφέ που είχε αναλάβει το Da Capo.Τα παράθυρα ήταν ερμητικά κλειστά και βέβαια το κάπνισμα απαγορευόταν. Υπήρχε ομως καπνιστήριο σε κάθε όροφο, όπου εκτός από το κάπνισμα γινόταν ανταλλαγή πληροφοριών, οι οποίες λίγο μετά κυκλοφορούσαν στούς διαδρόμους! Ακόμη απαγορευόταν το delivery φαγητών κι όσοι έκαναν ειδικές δίαιτες, οπως ο Θόδωρος Σπίνουλας, έπρεπε να παραλαμβάνουν το πακέτο τους απο την είσοδο. Δέν κάπνιζα, δέν παρήγγελνα ειδικό μενού, ξεχνούσα συχνά την κάρτα μου και μου άνοιγε ο θυρωρός. Ομως στον λίγο χρόνο που παρέμεινα εκεί, δέν ένοιωσα ποτέ άνετα. Ευτυχώς που ο χώρος που μου παραχωρήθηκε δέν ήταν επαρκής και τελικά μετακομίσαμε ξανά στην Χρ. Λαδά. Τα ιδανικά γραφεία. Εκεί όπως είπε και η Αργυρώ Μποζώνη, «Eίμαστε βασίλισσες!». Τα νέα από τη Μιχαλακοπούλου έφταναν ξεθυμασμένα κι έτσι είχαμε περισσότερη ηρεμία. Μαθαίνω πώς τώρα ο ΔΟΛ θα ξαναγυρίσει στη βάση του. Ετσι κι αλλοιώς στη Μιχαλακοπούλου τα μισά γραφεία είναι άδεια.

EDITORIALS OLGA Interview
Εγώ στο γραφείο του «Παιδί μου κι Εγώ» στην Χρήστου Λαδά. Η φωτογραφία δημοσιεύτηκε σε συνέντευξή μου.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s