ΦΤΑΙΕΙ Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ;

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ καλύπτει ενα μεγάλο μέρος της καριέρας μου (15 ολόκληρα χρόνια). Πιστεύω οτι το υπηρέτησα με τη σοβαρότητα και την υπευθυνότητα που επιβαλλόταν. Αναρωτιέμαι όμως το εξής. Πως γίνεται να σε θεωρούν αστέρι όταν οικονομικά το έντυπο αποφέρει κέρδη κι όταν από μη ελεγχόμενους παράγοντες (έκδοση παρόμοιων εντύπων, ανταγωνισμός σε μια νεα αγορά που εσύ άνοιξες) να μειώνεται η αξία σου; Οταν είσαι σωστός επαγγελματίας κάνεις πάντοτε σωστά τη δουλειά σου. Για τα υπόλοιπα χρειάζεται σωστό marketing, που δεν μπορεί ν΄ασκήσει ο διευθυντής. Τα λέω όλα αυτά γιατί στα 15 χρόνια μου στο ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ, αντιμετώπισα και τις δυό καταστάσεις. Ευτυχώς έμεινε σταθερή η θετική γνώμη που είχε ο Χρήστος Λαμπράκης για μένα. Και είχα πάντα συμπαραστάτη τη Ρούλα Μητροπούλου.

Με τη Ρούλα Μητροπούλου ξεκινήσαμε μαζί από τη ΓΥΝΑΙΚΑ. Εκείνη έφυγε πρίν από μένα για το Παρίσι όπου έμεινε αρκετά χρόνια. Τήν ξανασυνάντησα στον ΔΟΛ ως εκδότια των γυναικείων περιοδικών του Οργανισμού. Ηταν η ίδια Ρούλα που ήξερα. Απλή, αυθόρμητη, δυναμική. Απ΄ολα τα προσόντα της θεωρώ σημαντική την ικανότητα της να ισορροπεί καταστάσεις, να διευθετεί εντάσεις. Ο Χρήστος Λαμπράκης της είχε απόλυτη εμπιστοσύνη και σεβόταν τη γνώμη της.

ΤΟ ΠΑΙΔΙ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s