ΧΑΡΤΙ VERSUS ΠΙΞΕΛ

Με αφορμή τον θάνατο του Ουμπερτο Εκο η ΕΡΤ2 αναμετάδωσε την συνέντευξη που είχε δώσει παλαιωτερα ο ιταλός διανοούμενος στον Ανταίο Χρυσοστομίδη και τη Μικέλα Χαρτουλιάρη. Δυστυχώς δεν την παρακολούθησα όλη, αλλά άκουσα τα όσα ενδιαφέροντα είπε ο Εκο σχετικά με τό εντυπο και το ηλεκτρονικό βιβλίο. Ανέφερε λοιπόν πώς το χάρτινο βιβλίο έχει το αναμφισβήτητο πλεονέκτημα της φυσικής επαφής αλλά και το κυριώτερο κρύβει αναμνήσεις. Κι ανέφερε σαν παράδειγμα το σχολικό ή οποιοδήποτε άλλο βιβλίο που έχει στις σελίδες του σημειώσεις και σχέδια και συγκινεί γιατί φέρνει στον νου παληές μνήμες.
Με αφορμή το σχόλιο αυτό ανετρεξα στην πολύ ενδιαφέρουσα διάλεξη του φίλου και παληού συναδέλφου, στο ΠΑΝΘΕΟΝ και στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ, Νίκου Μπακουνάκη σχετικά με την σωματικότητα του βιβλιου. Ο Νίκος με τις γνώσεις που έχει γύρω από τό θεμα (εκείνος δημιουργησε την ενότητα βιβλια στο ΒΗΜΑ), αναφέρθηκε αρκετά στην ιστορία. Μιλησε για τις σκαλισμένες στα ελληνικά μαρμάρινες επιγραφές οπου οι λέξεις δέν χωρίζονται μεταξύ τους, για τούς παπύρους και τις περγαμηνές για να φθασει στο κύριο θέμα του, το «φυσικό» όπως το αποκάλεσε και το ηλεκτρονικό βιβλίο.
Δέν απέρριψε ευθέως το δεύτερο, αλλά μας απέδειξε πως το έντυπο ειναι κάτι διαφορετικό. Γιατί το φυσικο βιβλίο μπορείς να το πιάσεις, να το ξεφυλλισεις, να το χάσεις, να το βρείς, να το δανείσεις, να το αφήσεις στο παγκάκι για να το βρεί κάποιος άλλος. Και μου θύμισε μια συνάντηση του Γιώργου Ιωάννου με την χαράκτρια Αρια Κομιανού. Κύτταζαν μια παληά έκδοση, μύριζαν το μελάνι, χάϊδευαν τους ανάγλυφους τυπογραφικούς χαρακτήρες. Και ήταν ευτυχείς.

Ο Νικος Μπακουνάκης στη διάλεξη του έδωσε βέβαια και στοιχεία. Ενώ στην μεγάλη έκθεση της Φραγκφούρτης για κάποια χρόνια μετα τό 1990 κυριάρχησε το ηλεκτρονικό βιβλίο, στην συνέχεια από τό 2013 και μετά άρχισε να ισορροπεί η κατάσταση ανάμεσα στα e-book και τα έντυπα ώσπου το 2015 το φυσικό βιβλίο φάνηκε να επανακτά τη θέση του. Σε σημείο μάλιστα που η Αmazon ανοιξε ενα βιβλιοπωλείο στο Σιάτλ τον Νοεμβριο του 2015 με χιλιάδες τόμους. Ενας ακροατής ρώτησε αν αυτό ισχύει και για τις εφημερίδες και τα περιοδικά. Ομως έκεί τά πράγματα δέν είναι δυστυχώς έτσι. Οι εφημερίδες καταρρέουν. Απόδειξη οι πρόσφατες κυκλοφορίες τους. Oταν ΤΑ ΝΕΑ εχουν κυκλοφορία γύρω στις 10.000 και το ΕΘΝΟΣ γύρω στις 5000 έχει δίκηο ο δημοσιογράφος Γιάννης Γερονικολός να μιλαει «για την κατάντια του τύπου σε αριθμούς». «Πρίν λίγα χρόνια οι πωλήσεις αυτές ήταν μόνο μέσα στο αεροδρόμιο» συνέχισε το σχόλιο του στο FB. Αν αντέχουν κάποιες αυτές είναι οι κυριακάτικες.

Bεβαια η πτώση άρχισε στα 1990 με την εμφάνιση της ιδιωτικής τηλεόρασης και τώρα συνεχίζεται όχι μόνο του διαδικτύου αλλά και της γνωστής σε όλους μας κρίσης. Φυσικά για ν΄ανταπεξέλθουν οι εφημερίδες έχουν φροντίσει να υπάρχει και η διαδικτυακή έκδοση τους που λειτουργεί με συνδρομή. Αν υπάρχει κάποια λύση ίσως είναι αυτή που εφάρμοσε η Financial Times. Κατήργησε τις ειδήσεις που προσφέρονται με καταιγιστική ροή στο διαδικτυο και δημοσιεύει μονο αναλυσεις.
Και τα περιοδικά; Κυρίως τα γυναικεία περιοδικά τα οποία παραδοσιακά ήταν πανίσχυρα στην εγχώρια εκδοτική αγορά; Aναζήτησα τις κυκλοφορίες τους και αναφέρω ενδεικτικά μερικά στοιχεία που αφορούν βεβαια τον ελληνικό χώρο. Το 2008 το COSMOPOLITAN έφτασε στο ρεκόρ των 126.333 φύλλων. Και τον Οκτώβριο του 2015 δέν ξεπερνά τα 35.560 φύλλα. Το ΜARIE CLAIRE το 1997 διαφήμιζε μέση κυκλοφορία 59.004 μηνιαίως και τον Οκτώβριο του 2015 έχει πέσει στα 21.850 φύλλα. Ανάλογες είναι οι κυκλοφορίες του MADAME FIGARO (30.160), ELLE (30.000),VITA 13.830 (όταν κάποτε είχε φθάσει στά 70.000 φυλλα). Μεγάλη πτώση ασφαλώς αλλά όχι καταστροφή. Γιατί τα λαμπερά γυναικεία έντυπα, σε πολυτελές χαρτί, με υπέροχες φωτογραφίες μόδας, κοινωνικά θέματα (μια στροφή που παρατηρείται έντονα τα τελευταία χρόνια) προσφέρουν στις γυναίκες εναν κόσμο μαγευτικό, που τις βοηθαει να ονειρεύονται. Βέβαια ολα τα περιοδικά αυτά κυκλοφορούν και διαδικτυακά, γιατί πρέπει να ακολουθήσουν το ρεύμα της εποχής. Εχουν sites, facebook, instagram, twitter και φανατικούς followers. Το MARIE CLAIRE στο facebook αρέσει σε 155.888 άτομα) Ας μήν ανησυχούμε λοιπόν. Τα γυναικεία έντυπα έχουν δύναμη. Και όσες διευθύνσεις ανέβηκαν στο διαδίκτυο αποκλειστικά για γυναίκες είναι σίγουρο οτι δέν μπορούν να τα συναγωνισθούν.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s